Terugblik op onze digitale borrel van 26 november 2020

Ook in het digitale tijdperk kunnen en willen we met elkaar  verbonden blijven. Als communicatieprofessionals weten we dat als geen ander. Er gaat niets boven fysieke contacten, dat is iets wat we allemaal onderschrijven. We zijn creatief, innovatief en flexibel om nieuwe werkvormen te ontdekken om in contact te blijven. Als Communicatie Platform Flevoland hebben we gebruik gemaakt van de digitale borrel, want de behoefte om elkaar te ontmoeten blijft. Een digitale borrel met overheerlijke borrelhapjes en een drankje en met interessante sprekers uit ons netwerk. We kijken dan ook met gepaste trots terug op onze eerste succesvolle digitale borrel. Wat ons betreft zeker voor herhaling vatbaar.

Heb je tips, vragen of opmerkingen? Je vindt ons via info@communicatieplatformflevoland.nl

Bestuur CPF

Van publiekscommunicatie naar crisiscommunicatie

Aan het begin van dit jaar hadden we niet kunnen vermoeden dat onze taal binnen afzienbare verrijkt zou worden met nieuwe woorden als kuchschermen, anderhalvemetersamenleving, coronakapsel, hoestschaamte, testcapaciteit, etc. En dat de impact van de pandemie zo groot is.
Ilse van der Meer nam ons met deze inleiding mee in de belevenissen van de afgelopen 8 maanden, in de verandering van haar werkzaamheden van publiekscommunicatie naar crisiscommunicatie. Ons leven, ons gedrag en onze omgangvormen, alles is anders nu. Corona aan de orde van de dag. Met dillema’s hoe je alle doelgroepen bereikt, welke taal je spreekt. Publiekscommunicatie is hét instrument, inzet van alle denkbare middelen om mensen te motiveren en vol te houden met een boodschap die iedereen begrijpt.
Een paar tips:
-Gebruik je netwerk, onderzoek de verschillende rollen, leg vanuit een netwerkanalyse een vraag neer en zorg voor heldere en eenduidige communicatie
-Visuele communicatie: beelden zeggen meer dan woorden. Naast de visuals van het Rijk is gebruik gemaakt van lokale beelden, bijvoorbeeld door collega’s van handhaving
-Meten = weten: door de crisissituatie is dit bij een aantal campagnes achterwege gebleven. De aantallen zijn wel gemeten, niet de waardering of het effect.

Over grip 4 en interne organisatie

Een grip 4 situatie: dat is iets wat niet onze dagelijkse kost is.
Wim van Eck vertelt dat hij een situatie van deze omvang nog niet eerder heeft meegemaakt. Grip betekent Gecoördineerde Regionale Incidentbestrijdings Procedure, 4 geeft de ernst van de situatie weer en is het op een na hoogste niveau. Het gaat hier om gemeenteoverschrijdende incidenten. Met enige regelmaat oefen je deze situaties, maar als het dan werkelijkheid wordt dan is dat toch een hele verandering. Zoals voor iedereen is met name de duur van de situatie ongekend. Al met al is er binnen de veiligheidsregio een hele goede samenwerking en zet iedereen zijn schouders eronder.

Naast de externe coördinatie en communicatie betekent dit ook veel voor de interne organisatie. Én om mensen in de benen te houden én om voldoende continuïteit te kunnen waarborgen zodat er voldoende mensen beschikbaar zijn bij brand en calamiteiten. Afstandswerken waar het kan, en waar het niet kan duidelijke protocollen over coronamaatregelen voor de dagelijkse praktijk. Het vertalen van de landelijke maatregelen naar concrete regionale situaties, inclusief een wekelijke persoonlijke videoboodschap van de commandant zijn praktische middelen om de medewerkers betrokken te houden. Aandacht voor elkaar en binnen teams tijd voor een dagelijks koffiemomentje om 09.00 uur voor de start van de dag. Een uitdaging is er voor nieuwe medewerkers, integreren in een nieuwe team, nieuwe omgeving is met het afstandswerken toch wel bijzonder. Iedereen doet zijn best om dit succesvol te laten zijn.

GGD en blocnote op schoot

Als woordvoeren en communicatieadviseur van GHOR Flevoland heeft Sven van den Burg de afgelopen maanden geen gebrek aan belangstelling gehad. Waar het blikveld van politici, pers en publiek de afgelopen jaren niet direct bij de GGD lag, is dat nu wezenlijk veranderd en is de GGD de kern van vele dagelijkse berichten.
Wat we tot afgelopen week niet wisten is dat dé GGD niet bestaat, het is een koepelorganisatie met 25 DPG-en (Directeur Publieke Gezondheid) en iedere GGD/GHOR is verschillend georganiseerd. De GGD is een uitvoeringsorganisatie. De GGD’en werken via een gemeenschappelijke regeling voor meerdere gemeenten in een bepaalde regio, vaak gekoppeld aan de veiligheidsregio. Het hoofd van een veiligheidsregio zijn de burgemeesters.
Met deze achtergrond kunnen we ons een beeld schetsen van de organisatie, maar wat betekent het in de praktijk als je geen centrale aansturing hebt, er geen boegbeeld is om voor de camera te staan? Hoe kun je dan stelling nemen? Deze vragen stonden in de interne organisatie de afgelopen maanden centraal.
Los van deze interne dilemma’s moest de buitenwereld de zorg krijgen die nodig was, was er volop aandacht voor testen, testen, testen, deze woorden dreunen nog door. Met een blocnote op schoot werden de persconferenties gevolgd en vertaald naar communicatiescenario’s per regio.
Er zijn ook positieve ontwikkelingen. Het thuiswerken is ontdekt en met een enorme vlucht geïntroduceerd. Het heeft een vaste voet gekregen in organisaties. Daarbij is het belangrijk dat er een goede balans is tussen thuis en werk. Leiderschap op afstand en thuiswerken vraagt nog wel om aandacht. Interne communicatie is belangrijker dan ooit: thuiswerken is ook gekoppeld aan een cultuurverandering in organisaties.
Vanuit de lessons learned uit deze hele periode kunnen we nu het goede halen en toewerken naar blijvende gedragsveranderingen, zoals geen handen schudden, minder zoenen en gepaste afstand. Het nieuwe normaal?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *